ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
Του…………………….. του ……………………, κατοίκου ………………..οδός ……………………….. με Α.Φ.Μ. ………………………..
Συζητείται σήμερα, ……………………και με αριθμ. πιν. ….. η από ……………….. κατατεθείσα με αριθμό ……………….. προσφυγή της Δ/ντριας του τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ …………… και πλέον από 01-01-2017 του …… Τοπικού Υποκ/τος Μισθωτών ΕΦΚΑ ……………….. του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία « ΕΦΚΑ- Εναίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης»- που εδρεύει στην Αθήνα , επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου, αρ. 8 ,νομίμως εκπροσωπούμενο εκ του Διοικητή του και στην παρούσα δίκη νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Διευθυντή του ………Τοπικού Υποκαταστήματος ΕΦΚΑ Μισθωτών………………, εδρεύον επί της οδού ………………..- και της υπ’αριθμ. …………….. απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του …… Τοπικού Υποκαταστήματος ΕΦΚΑ Μισθωτών ………………..( τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ………………. ) , με την οποία έγινε δεκτή η από …………… ένστασή μου κατά της υπ’αριθμ. ……………….. Απόφασης Δ/ντή τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ………………δια της οποίας ακυρώθηκαν …… ημέρες ασφάλισής μου κατά τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό αυτής.
Επί της ως άνω προσφυγής του αντιδίκου νομικού προσώπου επάγομαι δια του παρόντος υπομνήματος τα κάτωθι:
Ι) Το προσφεύγον νομικό πρόσωπο προέβη σε άσκηση προσφυγής κατά εμού και της εκδοθείσας απόφασης της ΤΔΕ με την οποία έγινε δεκτή η ένστασή μου , δίχως να επικαλείται κάποιο ειδικό λόγο απόρριψης , παρά αναφέρεται μόνο σε σφάλμα – κατά τρόπο γενικό και αόριστο – της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία έχει πλήρη και ορθή αιτιολογία, αφού σύμφωνα και με το άρθρο 17 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, που κατοχυρώνει νομοθετικά, την υποχρέωση αιτιολογίας όλων των ατομικών διοικητικών πράξεων (ευμενών και δυσμενών) ορίζεται στην παρ. 1 αυτού ότι «Η ατομική διοικητική πράξη πρέπει να περιέχει αιτιολογία, η οποία να περιλαμβάνει τη διαπίστωση της συνδρομής των κατά νόμο προϋποθέσεων για την έκδοσή της.». Αιτιολογία είναι, γενικά, η αναφορά των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν την έκδοση της διοικητικής πράξης και της ερμηνείας τους, της διαπίστωσης ότι συντρέχουν οι πραγματικές και νομικές καταστάσεις ενόψει των οποίων επιβάλλεται ή επιτρέπεται η έκδοση της πράξης κατ’ εφαρμογή των κανόνων αυτών, τη διαπίστωση της συνδρομής και την εκτίμηση των σχετικών πραγματικών περιστατικών, καθώς και των σκέψεων του διοικητικού οργάνου που οδήγησαν στην έκδοση ή την άρνηση της έκδοσης της διοικητικής πράξης. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας( ΣΤΕ59/1930) καθιερώνεται υποχρέωση αιτιολόγησης των διοικητικών πράξεων , διαπλάθοντας σταδιακά την κατασκευή των «εκ φύσεως αιτιολογητέων πράξεων», στις οποίες περιλαμβάνονταν κυρίως οι δυσμενείς πράξεις και οι πράξεις διακριτικής ευχέρειας.
Ειδικότερα, οι αποφάσεις των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών συνιστούν κατά τον Κανονισμό Ασφάλισης του τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ( άρθρο 120), τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ( άρθρο 63) και τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας ( άρθρο 17) εκτελεστές ατομικές πράξεις οι οποίες χρήζουν ειδικής αιτιολογίας ως ουσιώδη τύπο αυτών άλλως υπόκεινται σε ακύρωση( ΣΤΕ 3457/2007, 3310/2006, 2554/2005, 4078/2005, ΝΣΚ 181/2005, 430/2001, 135/2005, 429/2009, ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ& www.nsk.gr). Υπό τον όρο αιτιολογία, νοείται η σαφήνεια ως προς το σκεπτικό της απόφασης, η ειδικότητα ως προς την παράθεση ορισμένων λόγων που οδηγούν σε αποδοχή η απόρριψη της ενδικοφανούς προασφυγής, και την επάρκεια που συνίσταται στην μη κατάληψη κενών ή αμφιβολιών για την κρίση του διοικητικού οργάνου( Χατζηδημητρίου Φ., Ψηλού Γ., Ασφαλιστική Νομοθεσία 2η έκδοση , Εκδόσεις ΔΕΝ , Ιανουάριος 1991, σελ. 854-860, 851-852).
Η απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής επισημαίνει ότι δεν είναι δυνατή η ακύρωση των ημερών ασφάλισής μου κατά το χρόνο επιδοτήσεως λόγω κύησης και λοχείας, καθώς δε μπορεί να υπάρξει κενό ασφάλισης στη διάρκεια της εν λόγω άδειας. Και τούτο διότι, στις περιπτώσεις απουσίας από την εργασία λόγω ανυπαίτιου κωλύματος( ασθένεια, άδεια, κύηση και λοχεία), όταν ο εργοδότης σε πεποίθηση συνέχισης της εργασιακής σχέσης- η οποία στα πλαίσια της εργατικής νομοθεσίας συνεχίζεται για 18 μήνες από την επέλευση του τοκετού- αλλά και του ενεργού ασφαλιστικού δεσμού εξακολουθεί καλοπροαίρετα να καταβάλει το μισθό για όλο το χρόνο αποχής του μισθωτού εκ της εργασίας του προς αναγνώριση προγενεστέρων υπηρεσιών και στα πλαίσια ισχύος και διατήρησης της εργασιακής του σχέσης( Λαναράς Κ., Νομοθεσία Εργατική- Ασφαλιστική, Εφαρμογή- Νομολογία- Ερμηνεία, Αθήνα , 1997, σελ. 234, Νιάρχος Σ., Πρακτικός Οδηγός Ασφαλιστικών- Εργατικών Θεμάτων, Αθήνα , 1998, σ. Ε121-122, Εφετείο Αθηνών 3093/1969, ΤρΔΠρΑθ 79666/1990, ΕΔΚΑ 1990, σελ. 650).
Ειδικότερα, δε, ως προς την ασφαλιστική σχέση και τη διατήρηση αυτής σε περιπτώσεις αποχής του μισθωτού εκ της εργασίας του, οι διατάξεις των άρθρων 2 και 8 του Ν. 1846/1951 ορίζουν ρητώς ότι « τα πρόσωπα που παρέχουν εξαρτημένη εργασία συνεχίζουν την ασφάλισή τους και διαρκούντος του χρόνου κατά τον οποίο δικαιωματικώς ή εκ λόγων ανεξαρτήτως της θέλησής των δεν προσφέρουν εξαρτημένη εργασία αλλά τυγχάνουν αποδοχών εκ του εργοδότη( ενδεικτικώς: άδεια, στράτευση κατά την ΣΤΕ 480/1987, ΕΔΚΑ 1987, σ. 283, ΑΠ 328/1976), ενώ από συνδυαστική ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω διατάξεις με αυτές των άρθρων 657-658, 660-661 ΑΚ, ΝΔ 4095/1960 άρθρο 1, ΑΝ, 178/1967 άρθρο 5, ΑΝ 604/1968, η ασφάλιση και η συνέχιση αυτής επέρχεται σε όλες τις περιπτώσεις αποχής του μισθωτού εκ της εργασίας του για σπουδαίο λόγο, είτε επερχόμενο από αντικειμενική αδυναμία, ή από αιτία εκ της οποίας ο μισθωτός κατ’ εύλογη κρίση και από προσωπικούς λόγους μη βαρυνόμενος από υπαιτιότητά του εμποδίζεται να παράσχει την εργασία του( ασθένεια, τοκετός, θάνατος συγγενούς, εργατικό ατύχημα κοκ, πρβλ. Χατζηδημητρίου Φ- Ψηλού Γ., Ασφαλιστική Νομοθεσία, 2η έκδοση, Αθήνα Ιανουάριος 1991, σ. 345).
Επομένως, κατά τα όσα προηγήθησαν καθίσταται πρόδηλο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε πλήρως στο σκεπτικό της τα ανωτέρω νομοθετικά και νομολογιακά δεδομένα και ορθά εκτίμησε και αιτιολόγησε ότι ότι δε συντρέχει λόγος ακύρωσης …………. ημερών ασφάλισής μου κατά την περίοδο επιδοτήσεώς μου λόγω κύησης και λοχείας, οπότε και η ένδικη προσφυγή πρέπει να απορριφθεί
ΙΙ) Το έγγραφο με αριθμ. πρωτ. …………………… δια του οποίου έλαβε γνώση το προσφεύγον και προχώρησε σε ακύρωση των ημερών ασφάλισής μου προήλθε από αναρμόδιο όργανο, το οποίο προέβην στις ………… σε έκδοση βεβαίωσης ασφάλισης μου( αρ. πρωτ. ………….. ) – η οποία έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δε συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη κατά της οποίας δύναται ο διοικούμενος να προσφύγει- στην οποία δεν κάνει καμία μνεία ούτε επιφυλάσσεται ως προς τον αριθμό ημερών ασφάλισής μου, αιφνιδιάζοντας και ανατρέποντας κεκτημένα δικαιώματά μου. Προσέτι, δε, τόσο η υπ’αριθμ. …………. Απόφαση Δ/ντή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ …………… το οποίο είχε υλική και τοπική αρμοδιότητα κρίσης των ημερών ασφάλισης που είχα πραγματοποιήσει στον εν λόγω φορέα στα πλαίσια των διατάξεων διαδοχικής ασφάλισης προς απονομή συντάξεως, όσο και ο προσδιορισμός χρόνου ασφάλισης βάσει του υπ’αριθμ. ………………. εγγράφου του Β’ Περ/κού Υποκ/τος Μισθωτών Αττικής –Αθηνών- Κεντρικού Τομέα( Νικηφόρου 14-16), το οποίο έχει αποκλειστική αρμοδιότητα απονομής συντάξεων, ομογνωμούν πλήρως ως προς τον αριθμό ημερών ασφάλισής μου στο τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, και ουδεμία μνεία κάνουν περί ακυρωτέας ασφάλισης, έχοντας στην κατοχή τους τα πλήρη ασφαλιστικά στοιχεία του συνταξιοδοτικού μου φακέλου( βιβλιάρια και καρτέλες ενσήμων).
Κατά συνέπεια, η ένδικη προσφυγή κρίνεται απορριπτέα και εξ αυτού του λόγου
Επειδή όσα αναφέρονται στο παρόν υπόμνημα είναι απολύτως νόμιμα, βάσιμα κι αληθή
Επειδή οι δια του παρόντος λόγοι απόρριψης της ένδικης προσφυγής του προσφεύγοντος νομικού προσώπου , είναι επαρκώς θεμελιωμένοι, ερείδονται, δε, στην ισχύουσα νομοθεσία και σε νομολογιακές αποφάνσεις
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΙΤΟΥΜΑΙ
Αιτούμαι να γίνει δεκτό το παρόν υπόμνημά μου
Να απορριφθεί στο σύνολό της η προσφυγή του αντιδίκου
Να καταδικασθεί το αντίδικο στη δικαστική δαπάνη και αμοιβή της πληρεξουσίας μου δικηγόρου .
Αθήνα, …/…./2020
Η Πληρεξούσια Δικηγόρος
Αριθμός Απόφασης ………../2021
ΠΡ ……………
ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ………………………….
ΤΜΗΜΑ ΤΡΙΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Πρωτοδικείου…………….., στις 25 Φεβρουαρίου 2020, με την εξής σύνθεση: …………Πρόεδρος Πρωτοδικών Δ.Δ., ……………και …………….(εισηγήτρια), Πρωτοδίκες Δ.Δ., Γραμματέας η ……………..δικαστική υπάλληλος.
γ ι α να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία κατάθεσης 1.6.2016.
Του «Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης» (ΕΦΚΑ) (άρθ. 1, 51, 53 και 69Α του ν. 4387/2016, Α΄ 85), που εκπροσωπείται από τη Διευθύντρια του Γ΄ Τοπικού Υποκαταστήματος Μισθωτών ……………….και παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου ……………….
Κατά της…………………., κατοίκου ……………………(οδός……………), η οποία παραστάθηκε με την από 13.2.2020 δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., της πληρεξούσιας δικηγόρου Αικατερίνης Σαΐτη.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο
1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται κατά νόμο η καταβολή παραβόλου (άρθρο 28 παρ. 4 του ν. 2579/1998, Α΄ 31, σε συνδυασμό με το άρθρο 285 παρ. 2 περ. ζ΄ του Κ.Δ.Δ.), επιδιώκεται η ακύρωση της …………απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (Τ.Δ.Ε) του Τοπικού Υποκαταστήματος ΙΚΑ – ΕΤΑΜ………………. Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή η ένσταση της καθ΄ης η προσφυγή κατά της ………….απόφασης της Διευθύντριας του ανωτέρω Υποκαταστήματος περί ακύρωσης 104 ημερών ασφάλισης της, κατά τα ειδικώς αναφερόμενα σ΄ αυτήν χρονικά διαστήματα. Εξάλλου, νόμιμα παρίσταται και συνεχίζει τη δίκη ως προσφεύγων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 53 παρ. 1 και 70 παρ. 9 του ν. 4387/2016 (Α΄ 85), ο Ε.Φ.Κ.Α., στον οποίο εντάχθηκε το Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. (ΣτΕ 1418, 1448, 1639/2017, κ.α.).
2. Επειδή, στην παρ. 1 του άρθρου 45 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται ότι: «Το δικόγραφο, εκτός από τα στοιχεία που απαιτούν ειδικότερες διατάξεις, πρέπει να προσδιορίζει σαφώς το είδος και το αντικείμενό του …», στο άρθρο 46 ότι: «Δικόγραφο που δεν περιέχει τα προβλεπόμενα από τις παρ. 1 και 5 του προηγούμενου άρθρου στοιχεία είναι άκυρο, εκτός αν αυτά προκύπτουν από την εκτίμηση του όλου περιεχομένου του», στο δε άρθρο 68 ότι: «1. Το δικόγραφο της προσφυγής, εκτός από τα στοιχεία που προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου 45, πρέπει ακόμη: α) να μνημονεύει με ακρίβεια: i. … iii. τους λόγους, οι οποίοι θεμελιώνουν το αίτημα …», περαιτέρω, στο άρθρο 79 ότι: «1. Το δικαστήριο ελέγχει την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη κατά το νόμο και την ουσία, μέσα στα όρια της προσφυγής, τα οποία προσδιορίζονται από τους λόγους και το αίτημά της…» και, τέλος, στο άρθρο 35 ότι: «Το δικαστήριο ελέγχει και αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων». Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει σαφείς και συγκεκριμένους λόγους, για να θεωρηθεί δε ότι οι λόγοι της προσφυγής πληρούν την ανωτέρω προϋπόθεση, πρέπει να αποδίδεται με αυτούς σαφής και συγκεκριμένη αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης πράξης (πρβλ. ΣτΕ 1308/2016, 1300/2016, 3375 – 3381/2014, 51 – 59, 61/2012, κ.α.). Κατά συνέπεια, είναι αόριστοι οι λόγοι, με τους οποίους ο προσφεύγων προβάλλει ότι είναι εσφαλμένη ή μη νόμιμη η σχετική με ορισμένο ζήτημα κρίση της εκδούσας την πράξη αρχής, χωρίς να εξειδικεύει την πλημμέλεια, από την οποία πάσχει, ενώ δεν αρκεί γενική μόνο αμφισβήτηση των αναφερομένων στην πράξη διαπιστώσεων (πρβλ. ΣτΕ 943/2011, 1976/1995). Ακολούθως, όταν οι λόγοι της προσφυγής δεν πληρούν τις εκ τους νόμου τασσόμενες προϋποθέσεις, τότε το δικόγραφο της προσφυγής καθίσταται αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης και το Δικαστήριο οφείλει, κατ’ αυτεπάγγελτο έλεγχο αναγόμενο στο κύρος του δικογράφου, να απορρίψει την προσφυγή (πρβλ. ΣτΕ 61/2012, 2581/2010, 2855 – 2869/2008 κ.α.). Εξάλλου, η αοριστία αυτή δεν θεραπεύεται ούτε με την κατάθεση υπομνήματος, διότι με αυτό είναι δυνατή μόνον η ανάπτυξη των λόγων της προσφυγής, οι οποίοι προβλήθηκαν παραδεκτώς με το κύριο ή πρόσθετο δικόγραφο, ενώ με το υπόμνημα δεν χωρεί προβολή νέων λόγων (πρβλ. ΣτΕ 461/2016, 2993/2014, κ.α.). Οι δικονομικές δε αυτές ρυθμίσεις, συναπτόμενες με την καλή λειτουργία των δικαστηρίων και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, δεν περιορίζουν αδικαιολόγητα ή υπέρμετρα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας του διαδίκου, ώστε να τίθεται ζήτημα αντίθεσής τους με τα άρθρα 20 παρ.1 του Συντάγματος και 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ (ΣτΕ 1300/2016, 3375-3381/2014 και 51-61/2012).
3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Κατόπιν του υπ΄αρ. ………………….εγγράφου του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ ……………για έλεγχο της ασφάλισης της καθ΄ης, για την χρονική περίοδο από …………..έως και…………….., καθώς και……………., όσον αφορά την απασχόλησή της στον εργοδότη με την επωνυμία «……………», διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: Η καθ΄ ης ασφαλισμένη του προσφεύγοντος είχε επιδοτηθεί για κύηση και λοχεία και ασφαλιστεί στον προσφεύγοντα, αφενός μεν, σύμφωνα με την ………..απόφαση του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ ………..για το χρονικό διάστημα από ……………έως και……………, αφετέρου δε, σύμφωνα με την ………..απόφαση του ίδιου Υποκαταστήματος για το χρονικό διάστημα από …………..έως και………… Ωστόσο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 36 του Κανονισμού Ασφάλισης του ΙΚΑ έπρεπε η καθ΄ης να είχε ασφαλιστεί από τον εργοδότη της μόνο για 25 ημέρες ανά εργασιακό έτος, κι όχι για όλο το ως άνω χρονικό διάστημα επιδότησής της. Κατόπιν τούτων, με την ……………..απόφαση της Διευθύντριας του ανωτέρω Υποκαταστήματος ακυρώθηκαν οι 104 ημέρες ασφάλισής της που αφορούσαν τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε η καθ΄ης την με αρ. …………ένταση ενώπιον της οικείας Τ.Δ.Ε., κατά την εξέταση δε της οποίας εμφανίστηκε ενώπιόν της η ίδια, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι για το επίμαχο χρονικό διάστημα δικαιούνταν πάντως την άδεια κυοφορίας – λοχείας, ήτοι 119 ημέρες ανά έτος, ανεξαρτήτως του χρόνου εργασίας της στον επίμαχο εργοδότη (…………….). Με τα δεδομένα αυτά, η οικεία Τ.Δ.Ε. με την ήδη προσβαλλόμενη απόφασή της έκανε δεκτή την ένσταση αυτή, δεδομένου του ότι δεν μπορούσε, πάντως, να υπάρξει κενό ασφάλισης κατά την επίμαχη ως άνω διάρκεια της άδειας κυοφορίας και λοχείας αυτής.
4. Επειδή, ήδη με την κρινόμενη προσφυγή ζητείται η ακύρωση της ανωτέρω απόφασης της οικείας Τ.Δ.Ε. Ειδικότερα, στο δικόγραφο της κρινόμενης προσφυγής αναγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «…Κατά της ανωτέρω αποφάσεως, η οποία κοινοποιήθηκε την ……….. προσβάλω ενώπιόν σας και ζητώ την ακύρωσή της για τους αναφερόμενους λόγους …», ακολουθούν οι εφαρμοσθείσες διατάξεις, το ιστορικό της διαφοράς και, περαιτέρω, το εξής: «…Επειδή φρονούμε ότι η Τ.Δ.Ε. του Υποκαταστήματός μας έσφαλε με την προσβαλλόμενη απόφασή της.» ενώ, τέλος, παρατίθεται το αιτητικό της προσφυγής.
5. Επειδή, με το προεκτεθέν περιεχόμενο, το δικόγραφο της κρινόμενης προσφυγής είναι αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, διότι δεν περιέχει καμία συγκεκριμένη αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης απόφασης της Τ.Δ.Ε., όπως απαιτείται, επί ποινή απαραδέκτου, από τις παρατεθείσες στην 2η σκέψη της παρούσας διατάξεις, αλλά αντίθετα ο προσφεύγων αρκείται απλώς σε μια γενική αμφισβήτηση της κρίσης της οικείας Τ.Δ.Ε. Το ελάττωμα δε αυτό της προσφυγής δεν μπορεί να θεραπευτεί ούτε με τα όσα αναφέρονται στο από 27.2.2020 υπόμνημα του προσφεύγοντος, δεδομένου ότι, όπως εκτέθηκε ανωτέρω, κατ’ άρθρο 138 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, με το υπόμνημα χωρεί μόνον ανάπτυξη των λόγων που έχουν ήδη, παραδεκτώς, προβληθεί με το δικόγραφο του κυρίου ενδίκου βοηθήματος ή των πρόσθετων λόγων, χωρίς να είναι δυνατή η προβολή νέων ισχυρισμών το πρώτον με αυτό. Ως εκ τούτων, το δικόγραφο τυγχάνει αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, αποκλειομένου και του αυτεπάγγελτου ελέγχου της προσβαλλόμενης, διότι ο έλεγχος αυτός προϋποθέτει έγκυρο δικόγραφο.
6. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν, πρέπει η κρινόμενη προσφυγή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ενώ, εξάλλου, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει ο προσφεύγων Φορέας να απαλλαγεί από τα δικαστικά έξοδα της καθ΄ης η προσφυγή (άρθρο 275 παρ. 1 εδ. ε΄ του Κ.Δ.Δ.).
Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Απορρίπτει την προσφυγή.
Απαλλάσσει τον ΕΦΚΑ από τα δικαστικά έξοδα της καθ΄ης η προσφυγή.
Η διάσκεψη του Δικαστηρίου έγινε …………….στις 26.1.2021 και η απόφαση δημοσιεύθηκε στον ίδιο τόπο σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στις 26.4.2021.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
