ΥΠΟΜΝΗΜΑ
Της ………………του ……………………. ( Α.Μ. τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: ……………./ΑΜΚΑ: ……………….. ), κατοίκου ………….. , οδός ……………
ΠΡΟΣ
Το …… Περιφερειακό Υποκ/μα Μισθωτών ΕΦΚΑ Αττικής- Αθηνών –…………… Τομέα – Τμήμα …… Υποδ/νσης Απονομής Συντάξεων , που εδρεύει …………….., οδός……………………., αρ……
Επί του υπ’αριθμ. πρωτ. …………. εγγράφου σας, -κοινοποιηθέν εις εμέ στις ……………….- δια του οποίου καλούμαι σε ακρόαση σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας( άρθρο 6 Ν. 2690/1999 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με Ν. 4369/2016) , επάγομαι τα κάτωθι:
Δυνάμει της διάταξης του άρθρου 27 Ν. 1902/1990 ορίζονται τα κάτωθι: «4.α) Ο ασφαλισμένος έχει δικαίωμα για σύνταξη λόγω αναπηρίας, αν έγινε ανάπηρος κατά την έννοια της παραγράφου 5 του παρόντος και έχει πραγματοποιήσει τον αριθμό ημερών εργασίας που ορίζεται από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή τριακόσιες (300) ημέρες εργασίας και δεν έχει συμπληρώσει το 21ο έτος ηλικίας. Οι πιο πάνω 300 ημέρες εργασίας αυξάνονται προοδευτικά σε 4.200 ημέρες εργασίας με προσθήκη ανά 120 ημερών εργασίας κατά μέσο όρο για κάθε έτος ηλικίας πέραν του 21ου.
Από τις πιο πάνω κατά περίπτωση ημέρες εργασίας πρέπει οι τριακόσιες (300) να έχουν πραγματοποιηθεί στα αμέσως προηγούμενα πέντε (5) έτη από εκείνο, στο οποίο κατέστη ανάπηρος ο ασφαλισμένος.
β) Εφ’ όσον ο ασφαλισμένος δεν συγκεντρώνει τις χρονικές προϋποθέσεις του προηγούμενου εδαφίου, δικαιούται σύνταξη, αν έχει πραγματοποιήσει στην ασφάλιση τουλάχιστο χίλιες πεντακόσιες (1.500) ημέρες εργασίας, από τις οποίες τις εξακόσιες (600) μέσα στα πέντε (5) έτη τα αμέσως προηγούμενα από εκείνο που έγινε ανάπηρος. Εάν κατά τη διάρκεια των πέντε αυτών ετών ο ασφαλισμένος έχει επιδοτηθεί για ασθένεια ή ανεργία ή έχει συνταξιοδοτηθεί, η περίοδος των πέντε ετών επεκτείνεται για τον αντίστοιχο προς την επιδότηση ή συνταξιοδότηση χρόνο.
5.α) Ο ασφαλισμένος θεωρείται βαριά ανάπηρος αν λόγω παθήσεως ή βλάβης ή εξασθένησης σωματικής ή πνευματικής, μεταγενέστερης της υπαγωγής του στην ασφάλιση, ετήσιας τουλάχιστο διάρκειας κατά ιατρική πρόβλεψη, δεν μπορεί να κερδίζει από εργασία που ανταποκρίνεται στις δυνάμεις, τις δεξιότητες και τη μόρφωσή του περισσότερο από το ένα πέμπτο(1/5) του ποσού που συνήθως κερδίζει σωματικά και πνευματικά υγιής άνθρωπος της ίδιας μόρφωσης».
Στα πλαίσια ερμηνείας της ως άνω διάταξης, η εγκύκλιος τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ υπ’αριθμ. 18/1991 επισημαίνει μεταξύ άλλων τα εξής: «Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με γενική αρχή του ασφαλιστικού δικαίου το συνταξιοδοτικό δικαίωμα κρίνεται με τις διατάξεις που ισχύουν κατά το χρόνο που επαληθεύεται ο ασφαλιστικός κίνδυνος. Στην ασφαλιστική πρακτική έχει γίνει δεκτό ότι ο χρόνος εμφάνισης της ασφαλιστικής αναπηρίας, δηλαδή η επαλήθευση του ασφαλιστικού κινδύνου, ταυτίζεται με το χρόνο υποβολής της αίτησης. …. Στην περίπτωση, όμως, που ο ασφαλισμένος ζητάει προχρονολόγηση της αναπηρίας του ή έχει προηγηθεί επιδότηση λόγω ασθενείας το δικαίωμά του θα κριθεί με το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο επαλήθευσης του ασφαλιστικού κινδύνου (χρονικές προϋποθέσεις – αναπηρία κλπ)».
Περαιτέρω, δε, με το Γενικό Έγγραφο τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ υπ’αριθμ. Σ32/ 15/22-07-2016 εξειδικεύονται περαιτέρω τα ερμηνευτικά ζητήματα που άπτονται της έννοιας της ασφαλιστικής αναπηρίας κατά τα κάτωθι αναφερόμενα: «Όπως έχει γίνει δεκτό με το με αρ. πρωτ. 66504/Φ52/16.4.1976 Γενικό Έγγραφο, ως αφετηρία για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε σύνταξη λόγω αναπηρίας λαμβάνεται ο χρόνος της εμφάνισης της ασφαλιστικής αναπηρίας, ο οποίος συνήθως συμπίπτει με το χρόνο κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης για την αιτία αυτή, καθώς η επίκληση της αναπηρίας ως αιτία συνταξιοδότησης εναπόκειται στη βούληση του ασφαλισμένου. Η ερμηνεία αυτή αποσκοπεί στην κάλυψη των ασφαλισμένων οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να συμπληρώσουν μέχρι την εκδήλωση της ιατρικής αναπηρίας τους τις απαιτούμενες από το νόμο ελάχιστες ημέρες ασφάλισης κατά περίπτωση προκειμένου να θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα και τις συμπληρώνουν μεταγενέστερα, με υπερένταση των δυνάμεών τους. Η θέση αυτή είναι επίσης σύμφωνη τόσο με την ασφαλιστική πρακτική όσο και με τη νομολογία, αφού τα ασφαλιστικά όργανα έχουν τη δυνατότητα να μεταθέσουν το χρόνο εμφάνισης της ασφαλιστικής αναπηρίας στο χρόνο διακοπής της εργασίας, δεδομένου ότι -παρά την ιατρική αναπηρία- η υπό ορισμένες προϋποθέσεις παροχή εργασίας αίρει την ασφαλιστική αναπηρία. Η προχρονολόγηση της αναπηρίας με σκοπό τον έλεγχο των ασφαλιστικών προϋποθέσεων σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας κατάθεσης της αίτησης για συνταξιοδότηση απαιτεί τη διατήρηση της ασφαλιστικής αναπηρίας μεταξύ της εμφάνισης της πάθησης και της αίτησης».
Από συνδυαστική εφαρμογή των ανωτέρω νομοθετικών διατυπώσεων συνάγεται ότι η πενταετία εντός της οποίας πρέπει να συντρέχουν οι 600 ημέρες λογίζεται το διάστημα εκείνο που προηγείται της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης ή του έτους εκδήλωσης της αναπηρίας, και, εφόσον δε είναι εφικτή η συμπλήρωση των ανωτέρω ημερών ασφάλισης εντός του εν λόγω διαστήματος η πενταετία επεκτείνεται στο αντίστοιχο διάστημα επιδότησης λόγω ασθένειας ή ανεργίας , η δε, μετάθεση του χρόνου επέλευσης ασφαλιστικής αναπηρίας από το ασφαλιστικό όργανο είναι εφικτή και στο χρόνο διακοπής εργασίας . Προκειμένου, δε, το ασφαλιστικό όργανο να εξετάσει την περίπτωση κάλυψης των ασφαλιστικών προϋποθέσεων σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας κατάθεσης του αιτήματος για σύνταξη λόγω αναπηρίας, πρέπει να διατηρείται η ασφαλιστική αναπηρία μεταξύ εμφάνισης της πάθησης και αίτησης.
Κατά την Γνωμοδότηση Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με αριθμό 269/2012 επισημαίνεται ότι :
Στην υπό κρίση περίπτωση, επειδή – καίτοι κατά τα έτη ………………. , ήτοι στην πενταετία που προηγείται της υποβολής του συνταξιοδοτικού αιτήματος- δε συντρέχουν στο πρόσωπό μου οι απαιτούμενες 600 ημέρες ασφάλισης, ωστόσο αφενός με μετάθεση του χρόνου επέλευσης αναπηρίας μου κατά το έτος διακοπής της εργασίας μου( 2015) και κατά την πενταετία που προηγείται της διακοπής έχω συμπληρώσει πλέον των 600 ημερών, και, ειδικότερα τα έτη ……………υπάρχουν 1010 ημέρες ασφάλισης, αφετέρου στην πενταετία που προηγείται της υποβολής του αιτήματός μου( ………………….) εφόσον επιδοτήθηκα λόγω τακτικής ανεργίας κατά τα έτη …………….. – σύμφωνα με όσα απορρέουν από τη σχετική υπ’αριθμ. ………………….. βεβαίωση ΟΑΕΔ – ο χρόνος συμπλήρωσης των απαιτούμενων ημερών ασφάλισης( 600 ημέρες) ανατρέχει- δυνάμει όσων διατυπώθηκαν ανωτέρω- στο οικείο διάστημα επιδότησης, ήτοι η πενταετία, εν προκειμένω λογίζεται για τα έτη …………….., στην οποία υπάρχουν …………. ημέρες εργασίας.
Τέλος, ακόμη και σε περίπτωση προχρονόλογησης της παθήσεώς μου, η οποία έλαβε χώρα το έτος …………( ………………….ως επιδείνωση πάθηση και …………………, ως νέα πάθηση ), έτος στο οποίο ήμουν …. ετών, οπότε και έπρεπε να συμπληρώσω ….. ημέρες εργασίας και …. ημέρες της προηγούμενης πενταετίας, συγκεντρώνω τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, αφού οι ημέρες εργασίας μου ανέρχονται σε ……… και επιπλέον υφίστανται πλέον των 300 ημερών κατά την πενταετία ………….. Κατά συνέπεια, είναι εφικτή, κατόπιν υπηρεσιακού σας σημειώματος η εκφορά κρίσεως της αρμόδιας Υγειονομικής Επιτροπής ΚΕΠΑ σχετικώς με το εάν φέρω ποσοστό αναπηρίας κατά το έτος εκδήλωσης των παραπάνω παθήσεων.
Ως εκ τούτων, παρακαλώ όπως διαλάβετε τα ανωτέρω συγκεντρωτικώς υπόψη σας καθώς και το σύνολο του συνταξιοδοτικού μου φακέλου προς επίρρωση των δια του παρόντος προβαλλόμενων ισχυρισμών μου.
Αθήνα, …/…/2019
Η ΑΙΤΟΥΣΑ ΑΣΦ/ΝΗ
